Pokazywanie postów oznaczonych etykietą POJĘCIOWNIK. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą POJĘCIOWNIK. Pokaż wszystkie posty

2015/02/17

POJĘCIOWNIK - Edukacja formalna, pozaformalna i nieformalna

Ruszają nowe programu edukacyjne w ramach programu Erasmus Plus 2014-2020. Jednym z ważnych zagadnień, które warto rozumieć w kontekście pisania wniosków to rozróżnienie edukacji na formalną, pozaformalną i nieformalną. Poniżej podaję kilka definicji tych pojęć opublikowanych przez różne podmioty. 

Definicje edukacji formalnej, pozaformalnej i nieformalnej w słowniku podstawowych terminów dotyczących krajowego systemu kwalifikacji  pod redakcją dr Stanisław Sławiński z roku 2014 
Edukacja formalna – Formal education 
Uczenie się poprzez udział w pro¬gramach kształcenia i szkolenia, pro¬wadzących do uzyskania kwalifikacji zarejestrowanej.
Learning through participation in education and training programmes leading to the attainment of a regis¬tered qualification.

Edukacja pozaformalna – Non-formal education 
Uczenie się zorganizowane instytu¬cjonalnie, jednak poza programami kształcenia i szkolenia prowadzą¬cymi do uzyskania kwalifikacji zarejestrowanej. 
Institutionally organised learning beyond educational and training programmes which does not lead di¬rectly to the attainment of a registered qualification.

Uczenie się nieformalne – Informal learning 
Nabywanie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych w toku różnorodnych aktywności poza zorganizowanymi formami kształce¬nia się.
The attainment of knowledge, skills and social competence through a wide range of activities occurring outside of organised forms of learning.

Definicje uczenia się nieformalnego i uczenie się pozaformalnego zawarte w Przewodniku po programie Erasmus plus w wersji polskiej 

Uczenie się nieformalne - Uczenie się wynikające z codziennych działań związanych z pracą, rodziną lub czasem wolnym, które nie jest zorganizowane ani ustrukturyzowane pod względem celów, czasu uczenia się ani środków wspierających uczenie się; z perspektywy uczącego się może być ono niezamierzone
Uczenie się pozaformalne - Uczenie się, które odbywa się poprzez zaplanowane działania (pod względem celów i czasu przeznaczonego na naukę), w którym obecna jest pewna forma wsparcia, ale które nie jest częścią formalnego systemu kształcenia i szkolenia.


Edukacja pozaformalna nauka poprzez  praktykę i doświadczenie  w zgodzie z zasadą:  „Powiedz mi a zapomnę, pokaż mi a zapamiętam, pozwól mi wziąć udział a zrozumiem”. Bazuje na odmiennym od tradycyjnej edukacji formalnej relacji uczeń – nauczyciel. W edukacji pozaformalnej osoba biorąca udział i prowadzący zajęcia (tzw. facylitator) pozostają w relacji partnerskiej. Prowadzący może wspomagać i wpływać na procesy edukacyjne w trakcie działań, ale nie narzuca uczestnikom prawd i wiadomości. Uczestnik znajduje się w centrum swojego procesu edukacyjnego, facylitator powinien wspierać go w tym procesie. 
Edukacja pozaformalna: 
•opiera się na dobrowolnym udziale,
•odbywa się w sposób zorganizowany,
•odbywa się poza szkołą/uczelnią, w czasie wolnym od nauki,
•nacisk położony jest na kreatywność oraz samoekspresję, indywidualne i grupowe zaangażowanie,
•stwarzanie sprzyjających warunków dla samospełnienia i samorozwoju uczestników działań edukacyjnych,
• jest w nią wpisana odpowiedzialność osoby uczestniczącej za swój proces uczenia się.





Anna Salomea Kubica - Facylitator, trener, coach międzykulturowy. Patrzy na rzeczywistość z wielu perspektyw – komparatysty, podróżnika, lidera, wizjonera, menedżera kultury, artysty. Specjalizuje się w pracy z organizacjami, które realizują projekty międzynarodowe oraz z zespołami międzynarodowymi. Wspiera rozwój osób indywidualnych, które pracują i żyją w środowisku wielokulturowym. Posiada 10 letnie doświadczenie we współpracy z NGOs, 5 letnie doświadczenie w środowisku międzynarodowym. Ukończyła Szkołę Trenerów (96h), Szkołę Coachów (128h) oraz kursy doszkalające z kompetencji międzykulturowej – Intercultural Conflict Style Inwetory, Cultural Detective, Developig Intercultural Training Skills i inne. Publikuje teksty o innowacyjnych rozwiązaniach w Poradniku dla Instytucji Kultury oraz na Portalu Polskich Menedżerów Kultury. Uczestniczy w aktywnym budowaniu relacji z ekspertami i praktykami międzykulturowymi w sieci SIETAR – Society for Intercultural Education, Training and Research. 




2014/07/16

POJĘCIOWNIK - Cywilizacja

Cywilizacja to określenie powstałe, między II połową XVII w. a rokiem 1756, kiedy pojawiło się w drukowanej publikacji. Słowo to pochodzi od łacińskich słów: „civis"(obywatel) i "civitas"(poczucie obywatelskie). Do dnia dzisiejszego powstało około dwustu definicji cywilizacji. Przykładowe ujęcie definicji cywilizacji w 4 kategoriach.

PROGRESYWISTYCZNE
POLIMORFICZNE
EKLETYCZNE
Inne
Spengler
Cywilizacja to nieunikniony los kultury.


Guizot
Cywilizacja to przeznaczenie rodzaju ludzkiego.
Huntington
Cywliziacja jest najważniejszym kulturowym stopniem ugrupowania ludzi i najszerszą płaszczyzną kulturowej tożsamości, ponad którą jest już tylko to ,co odróżnia człowieka od innych gatunków.

Konieczny
Cywilizacja jest metodą ustroju życia zbiorowego.
Cywilizacja jako elementarna kategoria historiozoficzna jest obiektem przestrzenno czasowym, stanowiącym płaszczyznę identyfikacji kulturowej.
Toynbee
Cywilizacja to najmniejsza jednostka badań historycznych.



Podział cywilizacji według Samuela Huntington’a: chińska, japońska, islamska, zachodnia, prawosławna, latynoamerykańska, afrykańska, hinduistyczna, buddyjska. Podział cywilizacji według Feliksa Koniecznego: bramińska, żydowska, chińska, turańska, bizantyńska, łacińska, arabska.

Trzy kompetentny definiują cywilizację: czas, przestrzeń i identyfikacja kulturowa.

Każda cywilizacja musi mieć swój początek, który jest definiowany przez wydarzenie powodujące diametralną zmianę w organizacji zbiorowości. Może nim być np. przełomowy wynalazek, rozprzestrzenianie się idei. Takim przełomem, generującym zaczątki cywilizacji zachodniej były narodziny Chrystusa, które zainicjowały ekspansję chrześcijaństwa. W przypadku Zachodu takimi momentami są: ogłoszenie słynnych tez Lutra w Wittenberdze i narodziny protestantyzmu; odkrycie przez Kolumba i Vespucciego Ameryki.

Przestrzenność jest warunkiem wszelkiego zróżnicowania cywilizacyjnego. Każda cywilizacja zajmuje pewien obszar geograficzny, którego zasięg może się powiększać drogą ekspansji. Miejsce to jest z reguły jawną manifestacją świętości. Miejsca takie jak Mekka dla Muzułmanów, góra Synaj (Horeb) dla Żydów, czy Betlejem dla chrześcijan. Miejsca, które kreowały w toku historii tożsamość kulturową cywilizacji, które koncentrowały wokół siebie pomniejsze kultury składowe.

Czas i przestrzeń obejmują wszak całość naszego poznania, filtrują wszelkie dane poznawcze. Zawężenie ich zasięgu będzie widoczne, jeśli powiemy o kulturowej identyfikacji z czasem i przestrzenią. Identyfikację definiujemy tu jako mechanizm, wywołujący świadomy lub nieświadomy zwrot ku tożsamości. W aspekcie cywilizacyjnym chodzi o identyfikację z pewną makrokulturową formacją, jaką jest cywilizacja. Wyrazem takiej identyfikacji były m.in.: kolektywna obrona Europy przed inwazją imperium osmańskiego w 1683 roku; grawitowanie państw Europy Wschodniej i Środkowej ku Zachodowi podczas zimnej wojny, mimo formalnej zależności od komunistycznej i prawosławnej Rosji. Kolejne, tym razem religijne, przykłady świadomej identyfikacji kulturowej z cywilizacją stanowią miriady wiernych pielgrzymujących każdego dnia na plac Św. Piotra w Rzymie(cywilizacja zachodnia) oraz równie liczne peregrynacje muzułmanów do Mekki podczas rokrocznego rytuału hadżdżu (cywilizacja islamska).

Oto proponowana definicja cywilizacji, zbudowana w oparciu o trzy opisane wyżej tendencje: Cywilizacja jako elementarna kategoria historiozoficzna jest obiektem przestrzenno-czasowym, stanowiącym najszerszą płaszczyznę identyfikacji kulturowej. Tak zdefiniowana cywilizacja da się łatwo i klarownie oddzielić od kultury.

Opracowanie na podstawie: Cywilizacja jako podstawowa kategoria historiozoficzna. Marcin Hylewski.

                                  

                                                                                            Anna Salomea Kubica- Majka